Potocznie stres jest najczęściej przyrównywany do bodźców, które go wyzwalają. Żeby lepiej zrozumieć ów fenomen i móc rozwinąć umiejętność inteligentnego postępowania ze stresem, musimy znacznie dokładniej przyjrzeć się temu problemowi. Jak już wyżej wspomniałem, istnieją wyzwalacze stresu, określane jako stresory (jest to również pojęcie stworzone przez Hansa Selyego). Wszystko na świecie może funkcjonować jako stresor. Od wypadku samochodowego do muchy na ścianie, od ptasiego świergotu o poranku do kłopotliwego kolegi z pracy, od czekania na czerwonym świetle po głośną muzykę dobiegającą z mieszkania obok, od taśmy klejącej, której za żadne skarby nie można odwinąć z rolki, do wystawania w kolejce przy kasie w supermarkecie, od spotkania rodzinnego do raportu składanego szefowi, od nieuprzejmego francuskiego kelnera do złości wywołanej niespełnioną obietnicą z katalogu biura podróży, od urządzania przyjęcia urodzinowego dziecku do pisania książki o inteligentnym postępowaniu ze stresem: wszystko może powodować stres, wszystko może być stresorem. Nawet głupie myśli i urojone niebezpieczeństwa mogą funkcjonować jako stresory.

Poniższa tabela przedstawia zestawienie części ważnych stresorów, na których działanie możemy być narażeni. Wymienione zostaną jedynie główne wyzwalacze stresu, gdyż w przeciwnym razie należałoby wyszczególnić wszystkie rzeczy istniejące w świecie.